แนะนำหนังสือ ตอนที่ 3
วารสาร เอกชน (รายสัปดาห์)  ภาพปกเป็น " ภาพวาด และ ภาพพิมพ์ " ของจริง ๆ !!!  (ไม่ใช่ ภาพพิมพ์ออฟเซท) นายชลอ รังควร เป็นเจ้าของ นายพาฌิศร์ สวนสิริ เป็นบรรณาธิการ สำนักงานตั้งอยู่ที่โรงพิมพ์อักษรนิติ์ พิมพ์ปี พ.ศ. 2489 มีทั้งหมด 13 เล่ม (เล่มที่มีภาพแบบนี้ทำขึ้นมาเพียงไม่กี่เล่มครับ !!)  ภาพบนหน้าปกทั้ง 13 ภาพนี้เป็นภาพที่ติดกาวเอาไว้เฉพาะด้านขอบบน สามารถดึงออกมาได้ง่าย มีทั้งที่เป็น ภาพวาดพู่กันสีอะคิลิคบนกระดาษ และ ภาพพิมพ์บนกระดาษ  ภาพทั้งหมด ล้วนเป็นฝีมือของศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายท่าน เชิญชมได้ที่ หนังสือโบราณ-พิเศษ-ปกสวย...

แนะนำหนังสือ ตอนที่ 2
บทความนี้จะพาท่านไปรู้จักหนังสือคลาสิคเล่มหนึ่งของสยามประเทศ นั่นคือ  ตำราพรหมชาติ ซึ่งอยู่คู่กับชาวสยามเรามานานแล้ว ในแถบเอเชียอาคเนย์นี้ก็มีตำราลักษณะนี้เช่นเดียวกัน ในเมืองไทย เท่าที่พบรุ่นแรก ๆ จะบันทึกลงสมุดข่อย หรือสมุดไทย ส่วนที่พิมพ์เป็นสมุดฝรั่งนั้นพบในสมัยรัชกาลที่ 5...  ตำรานี้เหมือนกระจกที่สะท้อนให้เห็นความเป็นชาวสยาม  ความเป็นมนุษย์ปุถุชน ได้ชัดยิ่งขึ้นกว่าเดิมแน่ครับ

รายงานการค้นคว้า เรื่องที่ 4
การเล่นหนังสือเก่านั้น ก็เปรียบเหมือนกับเป็นเกมส์ค้นหาสมบัติเก่าแก่ที่ฝังลึกอยู่ในเงามืดลึก และพวกเราทุกคนต่างก็มีโอกาสเท่า ๆ กันในการเข้าไปขุดค้นหา เพราะว่ายังจะมีหนังสือเก่าแก่ที่แปลก ๆ อีกเป็นจำนวนมาก รอให้พวกเราไปขุดค้นกันอยู่ตลอดเวลา...

รายงานการค้นคว้า เรื่องที่ 3
เป็นที่รู้กันอยู่แล้วว่า ปัจจุบัน กระแสของหนังสือปกสวยและหนังสือลับนายกุหลาบ กำลังจะมาแรงแซงโค้งเป็นที่หนึ่งแน่นอนของแปลก ๆ อย่างนี้  ก็ย่อมจะต้องเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์กันในหลายแง่มุม อย่างหนาหู ซึ่งบ้างก็ว่าเป็น ของปลอม บ้างก็ว่าเป็น ของจริง ตามแต่จินตนาการของแต่ละคน...ถามว่า องค์กรลับ ของนายกุหลาบมีอยู่จริงหรือไม่ ?  เพราะถ้าไม่มีซากของหนังสือมายืนยืนมันก็คงจะเป็นการยากมากที่จะด่วนสรุปว่า มันได้มีอยู่จริงหรือว่าเป็นเรื่องที่กุขึ้น  หรือแม้แต่เรื่องของหนังสือปกสวยก็ตาม  ซึ่งในอย่างหลังนี้มันเป็นเรื่องที่สามารถจะพิจารณากันได้ง่าดายกว่าเรื่องของหนังสือลับหลายเท่าตัว... 

รายงานการค้นคว้า เรื่องที่ 2
ในที่สุดตำราเล่นหนังสือโบราณสยามทั้งหมด ก็ได้ถึงเวลาเกิดขึ้นมาสู่วงการซะที   ซึ่งหลังจากที่ได้กั๊กเก็บเอาไว้มาเป็นเวลานาน หลายคนอาจจะยังไม่รู้จักตัวตนของผู้ที่ได้เขียนหนังสือเล่มนี้   แต่ก็ยังคงมีอีกหลายคนนัก ที่เคยอยู่ในแวดวงของหนังสือเก่ามานาน ก็คงจะรู้จักตัวตนของผู้เขียนมาแล้วเป็นอย่างดีจากประสบการณ์อันยาวนานกว่า ๒๐ ปี ที่เคยเป็นทั้งผู้ที่ค้าและผู้ที่เก็บสะสมหนังสือโบราณ  และที่สำคัญที่อยากจะบอกมากที่สุดก็คือ ตัวตนของผู้เขียนเอง เคยผ่านสมรภูมิเลือดแห่งวงการนักเลงหนังสือเก่ามาอย่างโชกเลือดที่สุด... หมายความว่า ได้เคยเห็นและสัมผัสกับ “กรุ” ของหนังสือเก่าแก่ที่สำคัญ ๆ มาแล้วไม่ต่ำกว่า ๑,๗๐๐ “กรุ” ทั่วทั้งประเทศไทย  แค่ในกรุงเทพ ฯ และปริมณฑลเองก็ปาเข้าไปตั้ง ๔๐๐ กว่า “กรุ”แล้ว... 

รายงานการค้นคว้า เรื่องที่ 1
กรุงเทพบรรณาคาร เป็นร้านเก่าแก่ย่านถนนเจริญกรุงตอนที่ 2 คือนับแต่สี่กั๊กพระยาศรี มาถึง แยกเฉลิมกรุง ในอดีตมีร้านหนังสือสำคัญร้านหนึ่งที่รุ่งเรืองมาก น่าเสียดายช่วงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ถูกระเบิดลงจนเสียหาย และเจ้าของร้าน คือพระยานิพนธ์ฯ ก็สิ้นชีวิตลงในคราวนั้น แต่ร้านนี้ก็ยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน ในชื่อ "ร้านพิพนธ์" บทความนี้จะเล่าย้อนให้เห็นภาพร้านหนังสือนี้ในอดีต และประวัติผู้ก่อตั้ง ทั้งนี้เพื่อรำลึกและเรียนรู้ร่วมกันของนักเลงหนังสือ และคนทำร้านหนังสือใน พ.ศ.นี้